اوایل دهه ۸ شمسی، اتفاق عجیبی در فضای مجازی ایران افتاد: یک ملت ۷۰ میلیونی شروع به نوشتن کرد. وبلاگستان ایران یکی از بزرگ ترین جوامع وبلاگ نویس جهان شد.
چرا ایران؟ چرا آن دوره؟
چند عامل همزمان شد:
اول: ابزارهای ساده فارسی مثل Blogfa به هر کسی اجازه می داد بدون دانش فنی وبلاگ بسازد.
دوم: نسل جوان تحصیلکرده ای بود که حرف برای گفتن داشت.
سوم: در فضای آفلاین فرصت های بیان محدودتر بود؛ وبلاگ یک فضای جدید بود.
هوشنگ درخشان: بنیانگذار وبلاگستان ایران
هوشنگ درخشان (که به «بابای وبلاگستان فارسی» معروف شد) در سال ۱۳۸۰ یکی از اولین وبلاگ های فارسی را راه اندازی کرد و دیگران را هم تشویق کرد. این حرکت شروع یک انفجار بود.
اعداد وبلاگستان ایران
در اوج خود (حدود ۱۳۸۵-۱۳۸)، تخمین ها نشان می داد:
- بیش از ۷۰۰,۰۰۰ وبلاگ فارسی فعال
- ایران در بین ۱۰ کشور اول از نظر تعداد وبلاگ
- ده ها هزار وبلاگ با خوانندگان وفادار
برخی وبلاگ نویسان بیشتر از روزنامه های ملی خواننده داشتند.
محتوای وبلاگستان
وبلاگ های ایرانی طیف وسیعی داشتند:
- شعر و ادبیات
- نقد فیلم و موسیقی
- گزارش روزمره (diary)
- سیاست و اجتماع
- فناوری
- آشپزی و سبک زندگی
این تنوع نشان می داد که نیاز به بیان و ارتباط چقدر فراگیر است.
افول وبلاگستان
با ورود شبکه های اجتماعی (به خصوص فیسبوک در ۳۸۶-۸۷)، وبلاگستان رو به افول گذاشت. نوشتن پست ۱۰۰۰ کلمه ای جای خودش را به به اشتراک گذاری عکس و وضعیت ۲۰۰ کاراکتری داد.
اما میراث وبلاگستان ماند: نشان داد که ایرانی ها نویسنده اند، فکر دارند و نیاز به فضای بیان دارند.
تاریخ دیجیتال ایران...ما را در سایت تاریخ دیجیتال ایران دنبال میکنید
برچسب: وبلاگستان ایران,تاریخ وبلاگنویسی,Blogfa,Parsiblog,جنبش وبلاگستان ایران, نویسنده: دکتر بهروز افشار بازدید: 1